ALÉN DA COXAS

Onte houbo lúa chea  no teu ventre


Fuches o meu remorso


                                       E eu fun o teu

Antón

NEGRO

Como se venden os homes
cando ventan a cobiza
nos seios preguizosos...

Miña fame de soños foi
un verbo para conxugar

enganado

fuxindo coma fume pola regandixa do silenzo

roxo roxo roxo !!!

Antón

CAMUFLAXE

Son un sistema sinxelo de detalles complexos

( logo de me cuartearen, de me esfolaren

de me chucharen o sangue, de usurparen o meu tempo

lembráronme que a camuflaxe fora un falso engano

unha fada posuída por un soño lascivo

o argurmento para desexar en paralelo)

Agora volvémonos erguer nos dous extremos máis afastados do mundo

e non existen xa palabras que poidan unir semellante distancia

Antón

TRILOBITE

Acubillado na esfera percorro tempos pasados
arranxando eivas , debullando horas

( sen presa reflicto a cobiza dos raposos )


Ao fondo  a ialma acouga 
soterrada na area dun mar primixéneo
esquencida  para sempre na lonxanía
dun trilobite 

Antón

COSTURAS

Invádeme
transitarei coas almas dos outros
aínda que me doan as costuras deste corpo prestado


Recólleme,
en silenzo,
son toxo sementado,
puga do autodio dos colonos

F  A  I  N  O 

e o silenzo o abranguera
t  o d  o

Antón

EE

Agora toleas (logo amainas)
Ao final do espectáculo
volves ás sensacións inocentes
ás primixenias
afogando as lembranzas 
coas que etiquetaches a miña ialma

Antón

TRASNO

Non conseguín atravesar a atmósfera do teu mundo
Embargoume a sensación de ser un impostor
un difunto sen autopsia , baleiro coma un animal disecado
Máis crín albiscar algo alí dentro
(insinuacións de pesadelo nunha romaxe fatigosa ?)
Decateime que baixo a pel xa non eras de miña especie
e vivín o demo da espera
o diaño da cobiza
o trasno acendido do desexo

Antón