SUOR EXTREMA

ESTRALO

Antón, procurándote

PÍLULAS

Antón 

E AGORA ?

Antón, escoitándoos

ORIXES

SEQÜELES

Se´n va anar i va deixar racons

caus de bruixes

equilibris a contrarellotge

Se´n va anar amb els ulls nus

buidant de circumstàncies el llit

rere un cos sense seqüeles

Ara tinc fred...

caigut de sobte a la travessa de l´espant

Antón

NEGRO

Como se venden os homes
cando ventan a cobiza
nos seios preguizosos...

Miña fame de soños foi
un verbo para conxugar

enganado

fuxindo coma fume pola regandixa do silenzo

roxo roxo roxo !!!

Antón

CAMUFLAXE

Son un sistema sinxelo de detalles complexos

( logo de me cuartearen, de me esfolaren

de me chucharen o sangue, de usurparen o meu tempo

lembráronme que a camuflaxe fora un falso engano

unha fada posuída por un soño lascivo

o argurmento para desexar en paralelo)

Agora volvémonos erguer nos dous extremos máis afastados do mundo

e non existen xa palabras que poidan unir semellante distancia

Antón

EE

Agora toleas (logo amainas)
Ao final do espectáculo
volves ás sensacións inocentes
ás primixenias
afogando as lembranzas 
coas que etiquetaches a miña ialma

Antón

TRASNO

Non conseguín atravesar a atmósfera do teu mundo
Embargoume a sensación de ser un impostor
un difunto sen autopsia , baleiro coma un animal disecado
Máis crín albiscar algo alí dentro
(insinuacións de pesadelo nunha romaxe fatigosa ?)
Decateime que baixo a pel xa non eras de miña especie
e vivín o demo da espera
o diaño da cobiza
o trasno acendido do desexo

Antón

HIPOCRISÍA

A   n o s a    d e s e r c i ó n    f o i    v o l u n t a r i a 


[ non te culpes , non debemos acusarnos
somos contraditorios, antagónicos
pura arqueoloxía do desexo ]

Para qué renderlle  culto á hipocrisía  dos que pararon  de amar ?

Antón

PAISAXE CON PISTOLA AUTOMÁTICA

A canción do verdugo pendura do teito 
nunha paisaxe de violación, teatral


Seres biónicos choutan camiño adiante 
colgados dos axouxeres que nos deitan ao fracaso


Tí e máis eu collidos da mao
simulando militancia nunha célula clandestina
coma ecuacións matemáticas na morriña doutra boca
resistentes entre as palabras que non entendemos 


Antón

700.000 BICOS

ANIMAL MEDORENTO

Esborrancho páxinas coas miñas arlequinadas

(clandestinas, sospeitosas, cargadas de dobre intención)

Nos apuntamentos dubido se existes
se vas existir nunca 
camuflada co fondo
coa cor
como animal medorento rexeitando o meu ollar sentinela

Antón

AZUL SEN NORTE

Na pausa desmedida
a vida dorme sen norte
desdicindo entre almofadas
o renxer das veas soterradas

Anton

DESEXO

Conto de fadas trash:

sae do sobrado,
sementa a discordia,
túrrame da lingua

[quizais esteas eiquí coma un anxo exterminador]

tes que acreditar no que digo, precísoo,
sabes que non quero terche tanto medo,
que es declaradamente imposíbel para mín
soc massa vell per resseguir la travessia de la derrota,
per quedar amb el càstig dels silencis,
per fallar-te així

LOIS 2

Eu tamén teño baleas a bogar no rostro
naos senlleiras esmigalladas nun camiño
sen balbordo
seguro e infindo coma o teu ollar tan humano

Anton

L. O. I. S.

Poeta dos  lusco-fuscos, marchaches sen te despedir

[e se son so figuracións miñas? e se é tan só unha miraxe e estou equivocado en todo? e se nada disto é certo? ]

A rutina, decrepita e acartoada, latexa setenta e dúas veces por minuto, amaña as cousas, deixa que aínda sexa humano

[aquel feroz catecismo chegou a ser a miña fe, a miña  lei,  unha araña atroz que  aniñou no meu recanto, no barco ingrato que alimentei  con versos , con paixons deitadas, dramático]

Estiveches naquel rocho, víchelo ... E agora QUE ?

QUIROGA

Confésome adicto á dor das palabras tatuadas no coitelo
coma un  asasino espreitando entre as silveiras

AVÍSASME

... se queimas versos na lareira
separarás osos e cinzas
imposibilitarás ocos para o posuído
arderá todo no link...

Rectifico o teorema e afío o gume albiscado no teu ollar

Sinto a lene friaxe dos cumes de Quiroga
mitade godello mitade mencía

Antón

PEIXE PARA OS GATIÑOS

Antón